معانی کلمه : شیر

شیر. (اِخ ) نام عام امرای لباده . (یادداشت مؤلف ).

شیر. [ ی َ ] (ع اِ) شجر ودرخت و هر گیاهی که بر ساق ایستد. (ناظم الاطباء).

شیر. (ع اِ) شُیُر. ج ِ شیار.(ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به شیار شود.

نیکورای؛ نیکوکار.

وسیله‌ای برای قطع یا وصل کردن جریان مایع یا گاز. Δ وجه تسمیۀ آن ظاهراً به‌ این مناسبت بوده که در قدیم آن ‌را به‌صورت سر شیر می‌ساخته‌اند.

(اِ.) ابزاری فلزی که به لوله های گاز یا آب برای باز یا بستن آن وصل می کنند. ؛ ~فلکه شیر قطع و وصل یا تنظیم جریان سیال با دستة دایره ای شکل .

(عامیانه) شیرابه

(نجوم) برج اسد، ماه مرداد

وسیله‌ای برای باز و بسته کردن جریان سیال

مایع غذایی سفیدرنگی که از پستان مادر می تراود

(جانورشناسی) جانور گوشتخوار از تیره‌ی گربه سانان، هژبر

خیس تر

اندک و مختصر

آبادی بزرگ کوهستانی میان کلاردشت و گلیجان ییلاقی شامل دو ...

شیر گاز

شیر بز

شیر گاو

شیر تخلیه

شیر دوشیدن

از شیر گرفتن

شیر مالت

تکیه ای: šir
طاری: šir
طامه ای: šir
طرقی: šir
کشه ای: šir
نطنزی: šir

1. شیر (جانور)؛ 2. شیر (خوردنى).

ارسلان، اسد، حیدر، ضرغام، ضیغم، هژبر

۱. ارسلان، اسد، حیدر، ضرغام، ضیغم، هژبر
۲. لبن