شکرافشانی. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ اَ ] ( حامص مرکب ) پخش شکر.( فرهنگ فارسی معین ). || گفتار شیرین و خوش. ( ناظم الاطباء ). شیرین سخنی. ( فرهنگ فارسی معین ).- شکرافشانی کردن ؛ کنایه از شیرین زبانی کردن. سخنان شیرین گفتن.- || نغمه ها و نواهای خوش نواختن.- || سخنان لطیف و شیرین نگاشتن : چرا به یک نی قندش نمی خرند آنراکه کرد صد شکرافشانی از نی قلمی.حافظ....