تلفظ بین المللی : /ʃˈekar ˈaːmiz/ تلفظ : [S'ekaR 'a:miz]
لغت نامه دهخدا
( شکرآمیز ) شکرآمیز. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ ] ( ن مف مرکب ) آمیخته به شکر. ( آنندراج ). شکرآمیخته. شکرآلود. کنایه از سخت شیرین : بر تلخ عیشی من اگر خنده آیدت شاید که خنده شکرآمیز می کنی.سعدی.برآمیزی و بگریزی و بنمایی و برْبایی فغان از قهر لطف اندوز و زهرشکّرآمیزت.سعدی.و رجوع به شکرآمیخته و شکرآلود شود....
