شکار. [ ش ِ ] (ع اِ) ج ِ شَکْر و شِکْر. (ناظم الاطباء). رجوع به شکر شود.
حیوانی که برای استفاده از گوشت یا دیگر اندامهای آن یا صرفاً به خاطر تفریح شکار میشود متـ . صید
شکار
تکیه ای: šokâr
طاری: ešgâr
طامه ای: šekâr
طرقی: ešgâr
کشه ای: ešgâr
نطنزی: šekâr
مفت
بزکوهی
شکارگاه
غارت، یغما
بشگرد، بشگر، صید، نخجیر
۱. بشگرد، بشگر، صید، نخجیر
۲. بزکوهی
۳. شکارگاه
۴. غارت، یغما
۵. مفت