شوش . (ع ص ، اِ) ج ِ اَشْوَش . (اقرب الموارد). رجوع به اشوش شود.
شوش . (اِخ ) نام محله ای است به جرجان نزدیک باب الطاق . (از معجم البلدان ) (منتهی الارب ).
شوش . [ ش َ ] (ع ص ) درهم آمیخته . گویند: ترکهم شَوْشاً بَوْشاً . (منتهی الارب ). و رجوع به بوش شود.
ترکه
ترکه – شاخه ی نازک درختان