شورابی. ( اِخ ) نام محلی کنار راه نیشابور و مشهد میان دیزبادو فخرداود، در 854800گزی طهران. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
تنها سردۀ شورابیان که اغلب در آبهای شور میروید؛ گل‌آذین آن بلند و نازک و راست یا اندکی پیچ‌خورده منتهی به دو گل ریز است و ساقۀ آن منشعب و بلند و برگ‌هایش اغلب سرنیزه‌ای است
دانشنامه عمومی
در متن.برابرنهاده های فرهنگستان زبان فارسی: دفتر هشتم. بازدید: نوامبر ۲۰۱۱.شورابی (Ruppia) یک گیاه و تنها سرده از تیره شورابیان است و اغلب در آب های شور می روید؛ گل آذین آن بلند و نازک و راست یا اندکی پیچ خورده منتهی به دو گل ریز است و ساقه آن منشعب و بلند و برگ هایش اغلب سرنیزه ای است.تیره شورابیان (Ruppiaceae) تیره ای از قاشق واش سانان است با یک سرده و حدود ده گونه که معمولاً در آبهای شور یا کم ...
فرهنگستان زبان و ادب
{Ruppia} [زیست شناسی- علوم گیاهی] تنها سردۀ شورابیان که اغلب در آب های شور میروید؛ گل آذین آن بلند و نازک و راست یا اندکی پیچ خورده منتهی به دو گل ریز است و ساقۀ آن منشعب و بلند و برگ هایش اغلب سرنیزه ای است
