معانی کلمه : شوخ طبعی

تلفظ بین المللی : /ʃˌuːxtabaʔˈi/ تلفظ :‌ [S,u:xtaba?'i]

لغت نامه دهخدا

شوخ طبعی. [ طَ ] ( حامص مرکب ) تیزطبعی. بذله گویی.

خوش طبعی بذله گویی .

توانایی درک یا بیان جنبه‌های طنزآمیز موقعیت‌ها

بذله‌گویی، طیبت، مزاحی، هزالی

prank (اسم)

شوخی، شوخی خرکی، شوخ طبعی، شوخی امیخته با فریب، شوخی زننده

jocundity (اسم)

خوشی، شوخ طبعی

{humour} [روان شناسی] توانایی درک یا بیان جنبه های طنزآمیز موقعیت ها