شوان . [ ش ُ ] (اِخ ) تیره ای از ایل کَلهُر. (جغرافیای سیاسی کیهان ص 61). رجوع به ایل کلهر شود.
شوان . [ ش َ ] (اِخ ) کوهی است در نزدیکی بستان ابن عامر. در اینجا کوه دیگری موسوم به شوانان نیز هست که پهلوی وادی و مشرف بر تیه است . (از معجم البلدان ).
شَبان#NAME?
شیون فریاد زدن
(تلفظ: šo(a)vān) (= شبان) (در قدیم) شبان ؛ چوپان ، نگهبان گله .