تلفظ بین المللی : /ʃˌahrneʃˈini/ تلفظ : [S,ahRneS'ini]
لغت نامه دهخدا
شهرنشینی. [ ش َ ن ِ ] ( حامص مرکب ) تمدن. حضارت. ( یادداشت مؤلف ). شهرنشینی در ایران سابقه کهن دارد، و بعضی از نخستین شهرهای مهم دنیا در ایران بوجود آمده مانند شوش و هگمتانا. ( از ایرانشهر ج 1 ص 101 ). رجوع به ایرانشهر و تاریخ تمدن جرجی زیدان شود.
دانشنامه آزاد فارسی
شهرنشینی (urbanization)فرآیندی که طی آن جمعیتی که در شهرها و شهرک ها یا حومۀ آن ها زندگی می کنند، از گذر مهاجرت و زاد و ولد افزایش می یابد. رشد تمرکز شهری در امریکا و اروپا پدیده ای نسبتاً جدید است و پیشینۀ آن به حدود ۱۵۰ سال قبل یعنی اوایل انقلاب صنعتی می رسد، اگرچه نخستین شهرهای دنیا بیش از ۵هزار سال پیش بنا شدند. تقریباً همۀ رشد شهری در کشورهای در حال توسعه روی خواهد داد، که در آن سالانه ده شهر...
فرهنگ فارسی
تمدن حضارت شهرنشینی در ایران سابقه کهن دارد .
دانشنامه عمومی
شهرنشینی کلاً در معنی زندگی یک جمعیت در شهرها به کار می رود ولی معمولاً به افزایش شمار ساکنان شهرها نسبت به ساکنان روستایی یک کشور یا منطقه اشاره دارد.مهاجرت داخلیبیکاریکلانشهرمگالاپلیسشهرنشینی و افزایش آن، بر اقتصاد و محیط زیست یک منطقه تأثیر زیادی دارد. همچنین روحیات و شیوه زندگی مردم شهرنشین با گسترش شهرنشینی دستخوش دگرگونی های نسبتاً زیادی می شود.شهرنشینی بی رویه و گسترش پرشتاب پدیده شهرنشینی ...
