مولانا شهاب الدین بن جمال الدین بدایونی متخلص به مهمره، متوفی پیش از ۶۶۵ هـ، شاعر پارسی گو و دانشمند قرن هفتم است.زبان فارسی در هندوستانبدایونی یکی از بزرگترین دانشمندان دورهٔ خود، و به قول امیرخسرو دهلوی «بلبل بستان علم» بود. مؤلف مخزن الغرائب نویسد: «طبعی موزون و شعری چون در مکنون داشت» و تقی اوحدی گوید: «در شعر وی صنایع و بدایع بسیار و فصاحت و بلاغت بی شمار است؛ و در اکثر قصاید التزامات مشکلهٔ ...