معانی کلمه : شنفتن

تلفظ بین المللی : /ʃenˈoftan/ تلفظ :‌ [Sen'oftan]

لغت نامه دهخدا

شنفتن. [ ش ِ ن ُ ت َ ] ( مص ) شنیدن. سماع. ( برهان ). شنودن و شنیدن. ( رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). شنیدن. ( جهانگیری ) ( غیاث اللغات ). اصغا کردن. اصاغة. استماع کردن. ( یادداشت مؤلف ). ادراک کردن آواز بتوسط گوش. ( فرهنگ نظام ) : حال دل با تو گفتنم هوس است خبر دل شنفتنم هوس است.حافظ.همچنان آن صورت زیبا که گفت که منم مقصود دل زو که شنفت.شاه داعی شیرازی ( از جهانگیری ).- حرف شنفتن ؛ حرف پذیرف...

فرهنگ عمید

شنیدن#NAME?

= شنیدن

فرهنگ معین

(ش نُ تَ ) [ په . ] (مص م . ) ۱ - شنیدن . ۲ - بوی کردن .

فرهنگ فارسی

شنیدن
( مصدر ) ( شنفت شنود خواهد شنفت بشنو شنونده شنوا شنفته ) . ۱ - شنیدن . ۲ - استشمام کردن .

کلمات مرتبط

شنفتنی