تلفظ بین المللی : /ʃˌamʃirbˈɑzi/ تلفظ : [S,amSiRb'Azi]
لغت نامه دهخدا
شمشیربازی. [ ش ِ / ش َ ] ( حامص مرکب ) مشق شمشیر و طریقه به کار بردن شمشیر. ( ناظم الاطباء ). نوعی ورزش با شمشیر که دو تن انجام دهند و هر یک با شمشیر به دیگری حمله کند و دیگری باید بکوشد که مورد ضربه حریف قرار نگیرد. ( فرهنگ فارسی معین ). مسایفه. ( یادداشت مؤلف ) : چو خسرو دید ناز آن نیازی سپر بفکند از آن شمشیربازی.نظامی.درآمد به شمشیربازی چو برق ز سر تا قدم زیر پولاد غرق.نظامی.چو باشد نوبت شمشیر...
فرهنگ عمید
نوعی ورزش که با استفاده از شمشیر مخصوص، لباس های ایمنی و در زمین مخصوص انجام می شود.
دانشنامه آزاد فارسی
شمشیربازی (fencing)ورزش مبارزه با شمشیر. در رشته های «فلوره» که نوعی شمشیر سبک برای مبارزه تن به تن است و «اپه» که نوعی شمشیر سنگین تر است و «سابر» که دارای دستۀ خمیده و تیغۀ باریک V شکل است برگزار می شود. در مبارزه با اسلحۀ سابر، برش ها و پرش ها به جلو شمارش می شود. در ورزش شمشیربازی از نقاب و جلیقۀ محافظ استفاده می کنند و ضربه ها به صورت الکترونیکی شمارش می شوند. شمشیربازی مردان از ۱۸۹۶، شمشیربا...
فرهنگ فارسی
نوعی ورزش با شمشیر که دو تن انجام دهند و هر یک باید بکوشد که مورد ضربه حریف قرار نگیرد .
دانشنامه عمومی
شمشیر بازی نوعی رشته ورزشی است که دو ورزشکار در آن با استفاده از یک شمشیر کوچک با هم مبارزه می کنند. شمشیربازی یکی از پنج رشته ورزشی است که در همه دوره های بازیهای المپیک برگزار شده است (چهار رشته دیگر دو و میدانی، شنا، ژیمناستیک و دوچرخه سواری هستند). مسابقات این رشته در سه بخش فلوره، اپه و سابر برگزار می شود که از نظر نوع شمشیر مورد استفاده و قوانین بازی با یکدیگر تفاوت دارند.فدراسیون بین المللی...
