شفرا. [ ش َ ] ( اِ ) چرب زبانی و چاپلوسی. ( فرهنگ فارسی معین ) ( حاشیه دیوان ناصرخسرو ). این کلمه نه فارسی است نه عربی و نمیدانم این معنی را در حاشیه از کجا به آن داده اند. ( یادداشت مؤلف ) :
چون کودکان بخیره همی خرّی
زین گنده پیر لابه و شفرا را.
ناصرخسرو.
