تلفظ بین المللی : /ʃafˈɑxˈɑne/ تلفظ : [Saf'Ax'Ane]
لغت نامه دهخدا
شفاخانه. [ ش ِ / ش َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) بیمارستان. ( ناظم الاطباء ). دارالشفاء، و آن مکانی بود که ملوک و امرا برای معالجه غربا و مساکین مقرر سازند. ( آنندراج ) : دل ما را که ز مار سر زلف تو بخست از لب خود به شفاخانه تریاک انداز.حافظ.مستیی را که خماری نبود در دنبال از شفاخانه آن نرگس بیمار طلب. صائب.|| اداره ای است که به بهداشت شاگردان آموزشگاهها رسیدگی کرده و بیماران را درمان میکند، پیشتر «پس...
