معانی کلمه : شفا

۱. بقیۀ ماه پیش از آن‌که ناپدید شود.
۲. کنارۀ چیزی؛ لبۀ چیزی.

۱. تندرستی دادن؛ کسی را از بیماری رهانیدن؛ تندرست ساختن.
۲. بهبود و رهایی از مرض.
۳. [جمع: اَشفیة] دوا؛ دارو؛ درمان.

(تلفظ: ša(e)fā) (عربی) بهبود ، بهبود یافتن از بیماری ؛ (در اصطلاح عرفانی) از میان رفتن بیماری دل به سبب تابش انوار ملکوتی است.

التیام، بهبودی، بهی، تشفی، درمان، صحت، علاج، مداوا، معالجه

بهبود، درمان