شراة. [ ش َ ] (اِخ ) موضعی است میان دمشق و مدینه . (منتهی الارب ).
شراة. [ ش َ ] (ع ص ، اِ) شری . شتری فرومایه از شتران . || گزیده ٔ شتران ، از لغات اضداد است . (از منتهی الارب ). و رجوع به شری شود.
شراة. [ ش َ ] (اِخ ) کوهی است . (منتهی الارب ). کوه مرتفع شامخی است در طرف پایین عسفان که مسکن قرود است .در اینجا عقب...
فرهنگ فارسی
این نام به فرقه خوارج اطلاق شده بسبب آنکه ایشان معتقد بودند که جان خود را در راه خدا معامله میکنند و درین باب بقول باری تعالی استناد میکردند :و من الناس من یشتر ی نفسه ابتغائ مرضاه الله . یا شری شتری فرومایه از شتران و گزیده آن از لغات اضداد است .
