تلفظ بین المللی : /ʃˌoxuːlˈidan/ تلفظ : [S,oxu:l'idan]
لغت نامه دهخدا
شخولیدن. [ ش َ/ ش ِ دَ ] ( مص ) شخلیدن. شخیلیدن. شپیلیدن. ( سروری ).بشخلیدن. بشخولیدن. سوت زدن. سوت کشیدن. صفیر زدن. ( برهان ). هشتک انداختن ( در تداول مردم قزوین ). صفیر زدن هنگام آب خوردن اسب. ( ناظم الاطباء ) : می شخولیدند هر دم آن نفربهر اسبان که هلا زین آب خور.مولوی.آن شخولیدن به کره میرسیدسر همی برداشت وز خود میرمید.مولوی.گفت کره می شخولند این گروه ز اتفاق بانگشان دارم شکوه.مولوی.مَکو و مُکا...
فرهنگ عمید
۱. فریاد زدن، بانگ کردن: تو دعا را سخت گیر و می شخول / عاقبت برهانَدَت از دست غول (مولوی: ۳۶۳ ). ۲. ناله کردن. ۳. سوت زدن. ۴. پژمرده شدن.
فرهنگ معین
( ~ .) (مص ل .) خراشیدن .
(شُ دَ) (مص ل .) = شخیلیدن : 1 - بانگ کردن . 2 - با آهنگ خواندن ، سوت زدن . 3 - ناله کردن . 4 - غریدن رعد. 5 - پژمرده شدن .
(شُ دَ ) (مص ل . ) = شخیلیدن : ۱ - بانگ کردن . ۲ - با آهنگ خواندن ، سوت زدن . ۳ - ناله کردن . ۴ - غریدن رعد. ۵ - پژمرده شدن . ( ~ . ) (مص ل . ) خراشیدن .
