معانی کلمه : شتافتن

تلفظ بین المللی : /ʃetˈɑftan/ تلفظ :‌ [Set'Aftan]

لغت نامه دهخدا

شتافتن. [ ش ِ ت َ ] ( مص ) شتابیدن. عجله کردن. به شتاب رفتن. تیزی کردن در رفتن. تعجیل. تاختن.عجله. اِرقِداد. اِستِکارَة. اِعثیجاج. اِکراب. اِکعاب. اِنصاف. اِنکِداد. ایحاف. ایخاف. ایفاد. ایفاض.تَعَجﱡل. تَعجیل. تَقَهوُس. تَکَدﱡس. تَمَرﱡغ. تَنَزﱡع. تَنَزّی. تَنَقﱡث. تَنقیث. تَوَهﱡس. تَهییک. خَذَم. ذَمیان. رَمع. رَمَع. رَمَعان. طَهق. عَجرَمَة.عَجَل. عَجَلَة. قُطور. قَهوَسَة. کَور. کَهف. لَعط. مَرط. مُ...

فرهنگ عمید

۱. شتاب کردن، عجله کردن، شتابیدن.
۲. تند رفتن.

فرهنگ معین

(ش تَ ) (مص ل . ) ۱ - عجله کردن . ۲ - تند رفتن .

فرهنگ فارسی

( مصدر ) ( شتافت شتابد خواهد شتافت بشتاب شتابنده شتابان شتافته ) ۱ - عجله کردن . ۲ - تند رفتن به عجله حرکت کردن .

مترادف و متضاد

شتاب کردن، عجله کردن