معانی کلمه : شتاء
لغت نامه دهخدا
شتاء. [ ش ِ ] (ع مص ) مشاتاة. یعنی بر شتاء معامله کردن . (از منتهی الارب ). معامله کردن با کسی در زمستان . (از اقرب الموارد).
فرهنگ معین
(ش ) [ ع . ] (اِ. ) زمستان .
مترادف و متضاد
winter (اسم)
زمستان، فصل زمستان، شتاء
