شب خیز. [ ش َ ] ( نف مرکب ) شب خیزنده. آنکه شبها برخیزد. ( آنندراج ). کسی که در شب از خواب برمیخیزد، مثل : عابد شب خیز. ( از فرهنگ نظام ). کسی که برای عبادت شب هنگام از خواب برخیزد. ( ناظم الاطباء ). قائم اللیل. شب زنده دار. || چیزی که شب برخیزد مثل ناله شب خیز. ( فرهنگ نظام ) : هر خسی قیمت نداند ناله شب خیز راخسروی بایدکه داند قدر این شبدیز را.صائب....
فرهنگ عمید
۱. خیزنده در شب، ویژگی کسی که شب از خواب برخیزد و بیدار بماند. ۲. [قدیمی] ویژگی آن که شب برای عبادت از خواب برخیزد، شب زنده دار.
فرهنگ فارسی
خیزنده درشب، آنکه برای عبادت شب برخیزدشب زنده دار ( صفت ) ۱ - کسی که شب از خواب برخیزد و بیدار بماند . ۲ - آن که شب هنگام برای عبادت از خواب برخیزد .
