تلفظ بین المللی : /ʃˌɑjestˈeɡi/ تلفظ : [S,Ajest'egi]
لغت نامه دهخدا
شایستگی. [ ی ِ ت َ / ت ِ ] ( حامص ) حالت و کیفیت شایسته. سزاواری. لیاقت. استحقاق. ( از ناظم الاطباء ). گویند: فلان کس شایستگی این کار را دارد، یاندارد؛ یعنی متناسب با آن هست یا نیست : نبد جز بزرگی و آهستگی خردمندی و شرم و شایستگی.فردوسی.ببالا و دیدار و آهستگی بفرهنگ و رای و بشایستگی.فردوسی.بنزدیک او شرم و آهستگیست خردمندی و رای و شایستگی است.فردوسی.بدین شایستگی جشنی بدین بایستگی روزی ملک را در جها...
فرهنگ عمید
شایسته بودن، لیاقت.
فرهنگ معین
(یِ تَ یا تِ ) (حامص . ) لیاقت .
فرهنگ فارسی
شایسته بودن لیاقت استحقاق . یا شایستگیها . مصالح .
دانشنامه عمومی
شایستگی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:شایستگی (درجه علمی)شایستگی (منابع انسانی)wiki: دانش آموخته در دانشگاه های اروپا، آسیای مرکزی و قفقاز، شمال آفریقا و آمریکای لاتین گفته می شود. و دارندگان این سطح علمی پروفسور در رشته خود شناخته می شوند.wiki: ویژگی ها یا مهارت برجسته ای اطلاق می گردد، که منجر به عملکرد شغلی بهتر می شود. شایستگی، ویژگی زیربنایی فرد است که به طور کلی با عملکرد برت...
