شاهرخ بن سلطان. [ رُ خ ِ ن ِ س ُ ] ( اِخ ) فرخ بن شیخشاه بن فرخ یسار. از خاندان قدیم شروانشاهیان در گیلان که مدعی بودند نسبشان به نوشیروان میرسد. در قرن دهم این خاندان روبه انحطاط و زوال گذارده بود و آخرین عضو این دودمان شاهرخ پسر سلطان فرخ بود که در سال 946 هَ. ق. بقتل رسید. ( تاریخ ادبیات ایران ادوارد برون ج 2 ص 77 ).
