تلفظ بین المللی : /ʃˈɑneː zˈan/ تلفظ : [S'Ane: z'an]
لغت نامه دهخدا
شانه زن. [ ن َ / ن ِ زَ ] ( نف مرکب ) پیراینده موها بشانه است. ( از بهار عجم ). کسی که شانه میکند و مویهارا پرداز مینماید. ( ناظم الاطباء ). خوارکننده مو به شانه. شانه بر موی زننده. تا خوار و نرم شود و کرکی و گوریدگی برود و تارها از هم باز شود : عنبربویش بصد تجمل از شانه زنان زلف سنبل.محسن تأثیر ( از بهار عجم ).|| که شانه بر موی قرار دهد. که شانه بر گیسو قراردهد تا موی استوار ماند و زیبا نماید. |...
