معنی کلمه :‌ شانه آویز

تلفظ بین المللی : /ʃˈɑneː ˈɑviz/ تلفظ :‌ [S'Ane: 'Aviz]

لغت نامه دهخدا

شانه آویز. [ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) آویزنده به شانه . که از کتف و شانه فروگذارد. || (ن مف مرکب ) آویخته به شانه . بکتف و منکب فروآویخته . || (حامص مرکب ) آویختن آدمی را بوضعی که دستش بر شانه بندند. (بهار عجم ) (ارمغان آصفی ) (آنندراج ). نوعی از تعذیب که آدمی را شانه به رسن بربسته می آویزند. (غیاث اللغات ) : بدزدی دل طغرا نمیکند اقرارعلاج هندوی زلف توشانه آویزست . طغرا (از بهار عجم ).پا کشیدم خود ...

کلمات مرتبط

شانه اویز
شان آویز
شان اویز
شانه
شانه 1
شانه 2
شانه ای
شانه باف
شانه بالا انداختن

معنی کلمه :‌ شانه آویز

لغت نامه دهخدا

کلمات مرتبط

نظرات