شالوده. [ دَ / دِ ] ( اِ ) بنیاد عمارت. شاید این لفظ ترکی باشد. ( فرهنگ نظام ). شالُده. بنیاد. بنیاد نخست دیوار. أس و اساس. پایه. پی. بنلاد. بنوری. بنبری. بنبره. بنوره.
فرهنگ عمید
۱. بنیاد، پی دیوار. ۲. طرح و نقشه.
فرهنگ معین
(دَ یا دِ ) (اِ. ) = شالده : بنیاد، اساس .
فرهنگ فارسی
پِی بزرگی که مجموعۀ بارهای ساختمان را به زمین منتقل کند
شالده، بنیاد، پی دیوار، طرح ونقشه ( اسم ) شالده . توضیح بعضی این کلمه را غیر فصیح و شالده را فصیح دانند .