معانی کلمه : سیل

(محلی؛ بهبهان) [sil، بر وزن فیل] سنگ لاشه.

(ترکی) مرکب از سو (آب) و ائل (علامت جمع)؛ به معنی هجمۀ آب.

تنداب، لور (بخوانید چون بور)، لف (بخوانید چون کف). "لور" و "لف" در زبانهای بومی ایرانی روان اند. آنها با واژۀ لاتینی lavere که می شود "شستن" هم ریشه اند.

۱سل بیماری سل ۲قالب بندی کشک خشک نشده ۳نجس – کثیف

۱نامی برای گاو نر ۲گاوی که رنگ پشت یا زیر شکم آن سفید باشد ...

تکیه ای: seyl
طاری: seyl
طامه ای: ovseyl
طرقی: seyl
کشه ای: seyl
نطنزی: seyl

ناودان.

سیلاب، لور

جریان‌شدید آب

۱. سیلاب، لور
۲. جریانشدید آب

تنداب