معانی کلمه : سیاره

۱. (نجوم) هر جرم آسمانی که در مداری بیضی‌شکل می‌چرخد، از خود روشنایی ندارند و از ستارۀ خود کسب نور می‌کند. Δ سیاراتی که به دور خورشید می‌گردند به‌ترتیب فاصلۀ از خورشید عبارتند از عطارد (تیر)، زهره (ناهید)، زمین، مریخ (بهرام)، مشتری (برجیس)، زحل (کیوان)، اورانوس، نپتون و پلوتون.
۲. [قدیمی] = سَیار
۳. [قدیمی] کاروان؛ قافله‌.

(سَ یّ رَ یا رِ) [ ع . ] (اِ.) قمر، اجرامی که به دور ستارگان می چرخند.

(س رِ) (اِ.)گاورس ؛ گیاهی است خودرو شبیه جو که در کشتزار گندم می روید.

(پهلوی) گَد، گَدُک.

سنگ چین دور زمین یا باغ

(تلفظ: sayyāre) (عربی) (در نجوم) هر جرم آسمانی که در منظومه‌ای به دور ستاره‌ای می‌گردد ، به ویژه هر یک از نُه جِرم آسمانیِ غیر نورانی و بزرگ که به دور خورشید می‌گردند ؛ (در قدیم) کاروان ، قافله.

ستاره، کوکب

کاروان، قافله

۱. ستاره، کوکب
۲. کاروان، قافله

جنبنده، هرباسپ