تلفظ بین المللی : /sajjˈɑrɑt sabʔˈeː/ تلفظ : [sajj'ARAt sab?'e:]
دانشنامه آزاد فارسی
سیّارات سَبْعه(یا: سیاره های هفت گانه) در نجومِ قدیم، نام عمومی هفت عضوِ منظومۀ خورشید، شامل خورشید، ماه، و پنج سیارۀ زحل، مشتری، مریخ، زهره، و عُطارِد. این اجرام به سبب درخشندگی شان با چشمِ غیرمسلح دیده می شوند و پیش از اختراعِ تلسکوپ نیز کاملاً شناخته شده بوده اند. پنج سیارۀ یادشده را خَمسِۀ مُتَحِیَرِه (پنج تاییِ سرگردان) نیز می نامیدند، زیرا در برابرِ پس زمینۀ به نسبت ثابتِ ستارگان، حرکتِ محسو...
