تلفظ بین المللی : /sˈaɡ dʒˈɑn/ تلفظ : [s'ag dZ'An]
لغت نامه دهخدا
سگ جان. [ س َ ] ( ص مرکب ) سخت جان. سختی کش. ( برهان ). بی رحم. سخت دل و سختی کش. ( آنندراج ) ( رشیدی ) : همه سگ جان و چو سگ ناله کنانند بصبح صبحدم ناله سگ بین که چه پیدا شنوند.خاقانی.خاقانیا سگ جان شدی کانده کش جانان شدی در عشق سردیوان شدی نامت به دیوان تازه کن.خاقانی.همه کس عاشق دنیا و ما فارغ ز غم ایراغم معشوق سگ دل هست بر عشاق سگ جانش.خاقانی.عقل سگ جان هوا گرفت چو بازکاین سگ و باز چون شکارگر ا...
فرهنگ عمید
کسی که در برابر امراض و سختی ها مقاومت بسیار داشته باشد، سخت جان، جان سخت.
فرهنگ معین
(سَ ) (کن . ) پُرطاقت ، مقاوم .
فرهنگ فارسی
تاب آورد سخت جان .
گویش مازنی
جان سخت – فرد بسیار مقاوم در برابر سختی ها
/sage jaan/ جان سخت – فرد بسیار مقاوم در برابر سختی ها
