معانی کلمه : سکو

سکو. [ س َ / س ُک ْ کو ] (اِ) تختگاه است و آن بلندی باشد که در دو طرف در کوچه و میان باغهای و پای درختهای بزرگ سایه دار سازند. (آنندراج ).

(سَ کّ) (اِ.) تختگاه ، پله مانندی که کنار در خانه یا پای درختان درست کنند.

(س ) (اِ.) چنگک ، ابزاری شبیه دست با چهار یا پنج شاخه که به وسیلة آن غله را به هوا می دادند تا دانه از کاه جدا شود.

← سکوی مشت‌زنی

محلی که در آن مسافر، پس از خرید بلیت، در انتظار سوار شدن به قطار بایستد

تکیه ای: taxtaxun
طاری: sekkü
طامه ای: sakku
طرقی: sekkü
کشه ای: sekkü / pela
نطنزی: sekku

مصطبه

پرشگاه

بنگاه، پاخره، تختگاه، صفه

۱. بنگاه، پاخره، تختگاه، صفه
۲. پرشگاه
۳. مصطبه

ستاوند