تلفظ بین المللی : /sˈanɡ jˈadeː/ تلفظ : [s'ang j'ade:]
لغت نامه دهخدا
سنگ یده. [ س َ گ ِ ی َ دَ / دِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) سنگی که در بدن حیوانات تولید گردد. ( ناظم الاطباء ). || سنگی است که هرگاه عزیمت بر آن خوانده بر کف دست مقابل آسمان کنند ابر و باران بسیار ببارد و این عمل در ترکان شایع است. حجرالمطر. ( از آنندراج ) : اشک را موی کشان تا سر مژگان آوردکار سنگ یده از ناله نی می آید.صائب ( از آنندراج ).عاشق که چو باران نکند گریه ندیدم سنگ دل خوبان همه سنگ یده ب...
فرهنگ فارسی
سنگی که در بدن حیوانات تولید گردد سنگی که هرگاه عزیمت بر آن خوانده بر کف دست مقابل آسمان کنند ابر و باران بسیار ببارد و این عمل در ترکان شایع است
