تلفظ بین المللی : /sˈanɡ falˈɑxan/ تلفظ : [s'ang fal'Axan]
لغت نامه دهخدا
سنگ فلاخن. [ س َ گ ِ ف َ خ َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) سنگی که در فلاخن گذاشته درهوا اندازند و این عمل اکثر برای پرواز جانورانی است که بر درختان بارور نشیند. ( آنندراج ) : راست چگونه شودت کار چو گردون راست نهاده ست بر تو سنگ فلاخن.ناصرخسرو.نیم سنگ فلاخن لیک دارم بخت ناسازی که بر گرد سر هر کس که گردم دورم اندازد.صائب ( از آنندراج )....
فرهنگ فارسی
سنگی که در فلاخن گذاشته در هوا اندازند و این عمل اکثر برای پرواز جانورانی است که بر درختان بارور نشیند .
