سنده. [ س َ دَ ] ( اِ ) سندان آهنگران. ( برهان ).سنده. [ س َ / س ِ دَ / دِ ] ( اِ ) فضله و غائط گنده آدمی. ( برهان ). سرگین آدمی که سطبر و گنده و سخت باشد. ( غیاث ) ( از آنندراج ). فضله. سگاله. فضله و سگاله که به پاره های بزرگ و دراز باشد از انسان و سگ و مانند آن. گوه آنچه دراز و سخت بود از انسان و سگ و امثا...
فرهنگ معین
(س دَ یا سِ دِ) (اِ.) مدفوع آدم ، گُه .
(سَ دَ یا دِ) (اِ.) سندان آهنگران و مسگران .
(سَ دَ یا دِ ) (اِ. ) سندان آهنگران و مسگران . (س دَ یا سِ دِ ) (اِ. ) مدفوع آدم ، گُه .
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - فضله غایط آدمی . ۲ - در مقام توهین به کسی گویند .
