معانی کلمه : سنا

۱. ضیا؛ روشنایی؛ روشنی؛ فروغ.
۲. رفعت؛ بلندی.

مجلسی که در کنار مجلس شورا در برخی از کشورها، به امر قانون‌گذاری می‌پردازد.

گیاهی گرمسیری با برگ‌های باریک، گل‌های کبود یا زردرنگ و دانه‌های ریز که بلندیش تا ۶۰ سانتی‌متر می‌رسد و برگ آن ملین و مسهل است و به‌صورت دم‌کرده، پودر و قرص به کار می‌رود. برای درمان تنگی‌نفس، قولنج و سیاتیک به کار می‌رود.

(س ) [ فر. ] (اِ.) مجلسی که اعضای آن از بزرگان و اعیان کشور برگزیده شوند.

(سَ) [ ع . ] (اِ.) گیاهی است از تیرة پروانه واران (سبزی آساها) که دارای چند گونه است . برگ هایش متناوب و مرکب بدون برگچة انتهایی است . گل هایش زرد رنگ و میوه اش نیامک و محتوی چند دانه است . میوه و برگ مختلف سنا دوای تلخ مسهلی است که به صورت دم کرده یا پودر به کار می رود، عشرق .

سنا یک گیاه دارویی شناخته شده برای درمان فوری یبوست است. این گیاه در شمال آفریقا، غرب آسیا و هندوستان به صورت انبوه می روید و امروزه تقریباً در تمام دنیا از آن استفاده می شود.

تشت سفالی جهت شستن لباس

(تلفظ: sanā) (عربی) (در قدیم) روشنایی ؛ (در گیاهی)گروهی از گیاهان درخچه‌ای یابوته‌ایِ گرمسیری و خودرو از خانواده گل ارغوان که برگچه و میوه‌ی آنها مصرف دارویی دارد .

تکیه ای: ----------
طاری: --------
طامه ای: ----------
طرقی: sanâ
کشه ای: --------
نطنزی: ----------

بلندی، رفعت

۱. بلندی، رفعت
۲. روشنایی