معانی کلمه : سمن بر

تلفظ بین المللی : /sˈaman bˈar/ تلفظ :‌ [s'aman b'aR]

لغت نامه دهخدا

سمن بر. [ س َ م َ ب َ ] ( ص مرکب ) کسی که یاسمن در بر و آغوش گرفته و بوی خوش از وی برآید. ( ناظم الاطباء ). || کسی که بر او بوی سمن دهد. || خوشبو. معطر : سمن بر ویس کرده دیده خونبارزمان هم رنگ خون آلود دینار.( ویس و رامین ).سمن بر بسر اندر آورد خم سوی کاخ شد شادنزدیک جم.اسدی.تا بجهان خوشی است و کشی ای صدرخوش زی و کش با سمن بران خوش و کش.سوزنی.پرده بر روی سپیدان سمن بر ببریدساخت از پشت سیاهان اغر ب...

فرهنگ عمید

کسی که بدنی لطیف، سفید، و خوشبو دارد.

فرهنگ معین

(سَ مَ بَ )(ص مر. ) آن که بدنی خوشبو و لطیف دارد.

فرهنگ فارسی

کسی که بدنی لطیف وسفیدوخوشبودارد
( صفت ) ۱ - آنکه سمن در بر گرفته و بوی خوشی از آن بر آید . ۲ - آنکه برش همچون سمن باشد سپید تن دلبر سمنبر .

دانشنامه عمومی

کسی که سپید اندام است.

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: saman bar) (به مجاز) دارای اندام معطر چون سَمن ، یا دارای اندام سفید و لطیف .

اسم: سمن بر (دختر) (فارسی) (تلفظ: s.-bar) (فارسی: سَمن‌بر) (انگلیسی: saman-bar)
معنی: سفید، معطر و لطیف مانند سمن، ( به مجاز ) دارای اندام معطّر چون سَمن، یا دارای اندام سفید و لطیف، آن که اندامی سفید و لطیف چون سمن دارد