معانی کلمه : سفره نهادن
لغت نامه دهخدا
سفره نهادن. [ س ُ رَ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) سفره گستردن. خوان نهادن. طعام خورانیدن :
سعدی خویش خوانیم پس بجفا برانیم
سفره اگر نمی نهی در به چه باز میکنی.صد سفره دشمن بنهد طالب مقصود
تا بو که یکی دوست بیاید بضیافت.
سعدی خویش خوانیم پس بجفا برانیم
سفره اگر نمی نهی در به چه باز میکنی.صد سفره دشمن بنهد طالب مقصود
تا بو که یکی دوست بیاید بضیافت.
فرهنگ فارسی
سفره گستردن ٠ خوان نهادن ٠ طعام خورانیدن ٠
