معانی کلمه : سرکه فشان

تلفظ بین المللی : /sˈerkeː fˈeʃɑn/ تلفظ :‌ [s'eRke: f'eSAn]

لغت نامه دهخدا

سرکه فشان. [ س ِ ک َ / ک ِ ف َ / ف ِ ] ( نف مرکب ) سخت در عتاب کردن. ( رشیدی ). کنایه از سخت بیدماغ. ( آنندراج ). || بدگوی طعنه زن. ( آنندراج ). بدگوی و طاعن. ( رشیدی ) : یوسف من گرگ مست باده بکف صبح فام وز دو لب باده رنگ سرکه فشان از عتاب.خاقانی.گهگهی آن شکرنشان سرکه فشان ز لب شدی گرم جگر شدم ز لب سرکه فشان من کجا.خاقانی....

فرهنگ فارسی

سخت در عتاب کردن کنایه از سخت بیدماغ یا بد گوی . طعنه زن .

کلمات مرتبط

سرکه فشاندن
سرکه فشانی
سرکه
سرکه ای شدن
سرکه ای کردن
سرکه با
سرکه جبین
سرکه دهی
سرکه شیرین

معانی کلمه : سرکه فشان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات