تلفظ بین المللی : /sˈarv piˈɑdeː/ تلفظ : [s'aRv pi'Ade:]
لغت نامه دهخدا
سرو پیاده. [ س َرْ وِ دَ / دِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) سرو کوچک که بقدر قامت مرد پیاده بود و آن بسیار خوشنما باشد. ( غیاث ). نوعی از سرو کوتاه. مقابل سرو سواره. ( آنندراج ) : سرو پیاده خوش بود اندر چمن ولی آن سرومن پیاده خوش است و سوار خوش.میرخسرو ( از آنندراج ).چشم پیاله عاشق مینای باده است این شوخ چشم قمری سرو پیاده است.سلیم ( از آنندراج )....
فرهنگ فارسی
سرو کوچک که بقدر قامت مرد پیاده بود و آن بسیار خوشنما باشد . نوعی از سرو کوتاه مقابل سرو سوراه .
