سراج بلخی. [ س ِ ج ِ ب َ ] ( اِخ )به سراج الدین علا موسوم و ملقب بوده و مداح خوارزمشاه و در فضل و کمال و نظم و نثر ید بیضا ظاهر می نموده. از قدمای حکماست و قولش بر فضلش گواست. از اوست :
امرش به اختیار قضا قاضی قدر
حکمش به اتفاق قدر شحنه قضا
خورشید را به زینت ایوان او نثار
افلا» را به خدمت درگاه او هوا.
( از مجمع الفصحا ج 1 ص 247 ).
