معانی کلمه : سر بزرگ

تلفظ بین المللی : /sˈar bozˈorɡ/ تلفظ :‌ [s'aR boz'oRg]

لغت نامه دهخدا

سربزرگ. [ س َ ب ُ زُ ] ( ص مرکب ) که سراو بزرگ باشد. || کنایه از عظیم الشأن و عالی مرتبه. ( برهان ) ( انجمن آرای ناصری ) : چو شدم سربزرگ درگاهش یافتم راه توشه از راهش.نظامی.پسر گفتش آخر بزرگ دهی به سرداری از سربزرگان مهی.سعدی. || پرزورغالب. خودخواه : در این هم نبردی چو روباه و گرگ تو سرکوچک آیی و من سربزرگ.نظامی.کآن یکی گر سگ است گرگ شودوین بقصد تو سربزرگ شود.اوحدی....

فرهنگ فارسی

( صفت ) ۱ - آنکه دارای سری بزرگ است . ۲ - عالی رتبه عظیم الشان .

کلمات مرتبط

سر بزرگ دسته پیستون
سر بزرگ شاتون
سر بزرگ یا گنده ی چیزی زیر لحاف است
انواع ماهیان سر بزرگ
کنایه از افرادی که سر بزرگ دارند
جوش سر بزرگ
ابکله سر بزرگ
ابکوله سر بزرگ
ایا سر من توی این بزرگ شده است

معانی کلمه : سر بزرگ

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات