تلفظ بین المللی : /sˌadarhˈɑlmantˌeːi/ تلفظ : [s,adaRh'Almant,e:i]
لغت نامه دهخدا
سدرةالمنتهی . [ س ِ رَ تُل ْ م ُ ت َ ها ] (اِخ ) درخت کُنار است بر فلک هفتم که منتهای اعمال مردم و نهایت رسیدن علم خلق و منتهای رسیدن جبرئیل علیه السلام است و هیچکس از آن نگذشته مگر پیغمبر(ص ). (غیاث ) (منتهی الارب ) (آنندراج ). درختی است در آسمان هفتم . (دهار) (مهذب الاسماء) : بهمت ورای خرد شد که دل راجز این سدرةالمنتهایی نیابی . خاقانی .گرش دام از چنگ شهوت رهاکنی رفت تا سدرةالمنتهی . سعدی .چو از...
