منازعه ای نمایشی در قالب شعر یا نثر، یا ترکیبی از این دو بین دو تن که رقابتی در مدح اولیای مذهبی داشتند. رسم سخنوری در سال های دور از ابتکارات جوانمردانی بود که در راه ترویج مبانی تشیّع اهتمام می ورزیدند. مجالس سخنوری برای عموم مردم متضمن فواید بسیار بود، و مردم را با شعر و ادب و نکته سنجی های ظریف آشنا می ساخت، و با فرهنگ تشیّع و مبانی مذهبی الفت می داد. سخنوران تشکیلات مسلکی خاصی نیز برای خویش د...
فرهنگ فارسی
۱ - ادیبی . ۲ - شاعری گویندگی . ۳ - فصاحت و بلاغت . ۴ - خواندن اشعار فارسی ( غزل قصیده رباعی مسمط بحر طویل ) در موضوعات مختلف ( حمد خدا نعت رسول و ائمه مرثیه وصف معمی و لغز و غیره ) در شبهای دهه اول محرم و شبهای ماه رمضاه و لیالی زمستان در قهوه خانه ها و تکیه ها و غیره . عمل سخنور شغل سخنور
