معانی کلمه : سخره

تلفظ بین المللی : /sˈoxre/ تلفظ :‌ [s'oxRe]

لغت نامه دهخدا

سخره. [ س ُ رَ / رِ ] ( از ع ، ص ، اِ ) مطیع و فرمانبردار. || آنکه او را هر کس مقهور و فرمانبر سازد. || آنکه بر وی بسیار مردم فسوس کنند. ( منتهی الارب ). و در عربی بمعنی مسخرگی و استهزاء باشد. ( برهان ). آنکه بر او استهزا و خنده کنند یعنی مسخره. ( غیاث ). مسخره : سخره دیو شوی گر پس ایشان بروی زآنکه ایشان همه دیو جسدی را سخرند.ناصرخسرو.شعرهای تو نخوانیم و بر او سخره کنیم ور کند سخره ما سخره او را ن...

فرهنگ عمید

۱. ذلیل و مقهور و زیردست.
۲. کسی که مردم او را ریشخند کنند.
۳. آن که به کار بی مزد گمارده شود، کسی که دیگری او را به کار بی مزد وا دارد.

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کسی که مردم اوراریشخندکنند، بی مزدواداربه کار
۱ - ( صفت ) مطیع فرمانبردار . ۲ - مقهور زیردست . ۳ - کسی که مورد ریشخند واقع شود مسخره . ۴ - کسی که بکار بیمزد و مواجب گمارده شود . ۵ - ستور یا کشتی که بار و بنه شاه را مفت و بدون پرداخت کرایه حمل کند . ۶ - زیر دست . ۷ - ( اسم ) کار بیمزد و اجرت . ۸ - تمسخر لاغ فسوس .

مترادف و متضاد

بیگاری، کاربی‌مزد

تمسخر، ریشخند، لاغ، افسوس

۱. بیگاری، کار بیمزد
۲. تمسخر، ریشخند، لاغ، افسوس

ridicule (اسم)مسخره، ریشخند، سخره، تمسخر، استهزاء، سخریه، استهزاscoff (اسم)مسخره، ریشخند، طعنه، سخره، تمسخر، استهزاء، سخریه، طنزcorvee (اسم)سخره، خرحمالیlauthorghingstock (اسم)مسخره، سخره، سخریه، مایه خندهderision (اسم)سخره، تمسخر، مایه خنده و تمسخر، استهزاء، سخریهstaring-quarter (...