کلماتور
سحابی . [ س َ ] (ع اِ) نام ستاره هایی است خرد. ابوریحان آرد : اندر آسمان پنج کوکب است ازگونه ٔ کاهکشان چون پاره ٔ ابر و ایشان را سحابی خوانند. (التفهیم ). و کواکب سحابی لنگ ابری بر کمر بسته .(دره ٔ نادره چ شهیدی ص 265). رجوع به سحابیه شود.
جِرمی آسمانی به‌صورت توده‌ای مه‌آلود، تشکیل‌شده از ابرهای گازی بزرگ که معمولاً محل پیدایش ستاره‌هاست
(اخترشناسی) میغ.