معانی کلمه : سب

تلفظ بین المللی : /sˈab/ تلفظ :‌ [s'ab]

لغت نامه دهخدا

سب . [ س َب ب ] (ع مص ) دشنام دادن . || (اِ) دشنام . (اقرب الموارد).

سب . [ س ِب ب ] (ع ص ) مرد بسیاردشنام . (منتهی الارب ). || (اِ) معجر. (منتهی الارب ). ستر. (اقرب الموارد). || دستار. (غیاث ) (منتهی الارب ). عمامه . (مهذب الاسماء). || رسن . (منتهی الارب ) (دهار) (مهذب الاسماء) || میخ . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). || جامه ٔ کتان تنک . (منتهی الارب ). ج...

فرهنگ عمید

۱. دشنام دادن، سخت دشنام دادن.
۲. لعن، نفرین.

فرهنگ معین

(سَ بّ ) [ ع . ] ۱ - (مص م . ) دشنام دادن . ۲ - (اِ. ) دشنام ، لعن و نفرین .

فرهنگ فارسی

دشنام دادن، سخت دشنام دادن، نفرین ولعنت
۱ - ( مصدر ) دشنام دادن فحش دادن . ۲ - ( اسم ) لعن فحش . ۳ - ( اسم ) دشنام ناسزا .

گویش مازنی

مترادف و متضاد

۱. بددهانی، دشنام، رده، فحش، لعن، ناسزا ≠ مدح، ستایش
۲. دشنامدادن، فحش دادن، ناسزا گفتن ≠ ستودن، مرحباگفتن

abuse (اسم)خفت، خواری، سوء استعمال، توهین، فحش، پرخاش، تهمت، بد زبانی، بد دهنی، سبinsult (اسم)خواری، توهین، سب، خون ریزیcurse (اسم)فحش، سب، دشنام، بلاء، نفرین، لعنتblame (اسم)سب، سرزنش، گناه، عتاب، اشتباه، مذمتreproach (اسم)سب، ننگ، سرزنش، مذمت، رسوایی، ملامت، طعنه، عیب جویی، توبی...