معانی کلمه : سامان

سامان . (اِخ ) ابن عبدالملک سامانی . محدث است . (منتهی الارب ).

سامان . (اِخ ) قریه ای از توابع بلخ . (معجم البلدان ) (احوال و اشعار رودکی سعید نفیسی ص 314).

نظم و ترتیب، رونق، آراستگی

به معنی ضلع.

قلعه ای تاریخی در چلاو آملاز این قلعه و جای آن آگاهی چندانی ...

سر و سامان گرفتن

(تلفظ: sāmān) سرزمین ، ناحیه ، محل ، مکان ؛ ‌ترتیب و روش چیزی یا کاری ، ثروت ، دارایی ، قوت ، توانایی ؛ (در قدیم) صبر ، آرام و قرار ؛ (در اعلام) جدِ خاندان سامانی که او را ' سامان خدات' می‌گفتند .

کالا، متاع

منطقه، مکا

ثروت، دولت، مکنت

انتظام، ترتیب، نظام، نظم

ابزار، اثاث، اسباب، وسایل

رواج، رونق، آرام، راحت، قرار

خانمان، ماوا، محل، مقام، مکان، منزل

خطه، سو، قلمرو، کران، مرز، حد، سرحد، ناحیه، منطقه