تلفظ بین المللی : /sˈɑq1iɡˌari kˈardan/ تلفظ : [s'Aq1ig,aRi k'aRdan]
لغت نامه دهخدا
ساقیگری کردن. [ گ َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) شغل و کار ساقیگری داشتن. چمانی بودن. شرابداری کردن : و وی را [ محمد نوشتگین را ] چاشنی گرفتن و ساقیگری کردن فرمود. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 417 و چ فیاض ص 410 ). رجوع به ساقی و ساقیگری شود.
