تلفظ بین المللی : /sˈɑbuːtˌeː/ تلفظ : [s'Abu:t,e:]
لغت نامه دهخدا
سابوته. [ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) زن پیر باشد به زبان پارسیان . ( جهانگیری ). زن پیر را گویند بزبان زند و استا. ( برهان ). زن پیر بزبان مردم اصفهان. ( رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). در لغت فرس ص 504آمده : صابوته زن پیر بود بزبان آسیان ، قریع گوید:مرا که سال بهفتاد و شش رسید و رمیددلم ز شله صابوته و ز زهره تازو بنابراین لغت مزبور از زبان آسی ( محتملاً استی ) است. ( حاشیه معین بر برهان قاطع ). رجوع ب...
