تلفظ بین المللی : /sˈɑbeq1ˌije/ تلفظ : [s'Abeq1,ije]
لغت نامه دهخدا
سابقیه. [ ب ِ قی ی َ ] ( اِخ ) فرقه ای هستند که گویند: سعادت و شقاوت پیش از این نبشته شده است. طاعت سود ندارد و گناه زیان ندارد. ( رساله معرفة المذاهب ، مجله دانشکده ادبیات سال چهارم شماره 1 ). گویند آدمی دو گروهند: اول نیکبختان اند که از ازل آزال رقم سعادت بر جبین ایشان کشیده اند و بهیچ گناه از درگاه دور نشوند، و هیچ معصیت ایشان را زیان ندارد. گروه دیگر بشقاوت موسومند و از دولت سرمدی محروم ، ایشا...
