معانی کلمه : زک

تلفظ بین المللی : /zˈak/ تلفظ :‌ [z'ak]

لغت نامه دهخدا

زک . [ زُک ک ] (ع اِ) چوزه ٔ فاخته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). جوجه ٔ فاخته . (از اقرب الموارد).

زک . [ زَک ک ] (ع ص ) لاغر. نزار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). مهزول . لاغر. نزار. (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ بعد شود.

زک . [ زُ ] (هزوارش ، ضمیر) به لغت زند و پازندبمعنی آن باشد که کلمه ٔ اشاره باشد. (برهان ) (از نا...

زاج۱#NAME?

زکیدن#NAME?

= زاج۱
= زکیدن

(زَ ) (اِ. ) سخنی که از روی خشم در زیر لب گویند.

( اسم ) راگ زاج .
چوزه فاخته جوجه فاخته